Alphons De Ridder, vader van...

Een paar weken geleden gaf mijn grootvader (ook een groot liefhebber van de Nederlandstalige literatuur...) mij een boek te leen: 'Willem Elsschot, mijn vader'

Een gloed van opwinding begeesterde mij meteen. Dit was namelijk één van de werken die ik kost wat kost wilde lezen, en nu was het zover.
Wat mij zo aantrok tot dit boek was de invalshoek. Het gaat hier namelijk voor 1 keer niet over de fictieve persoon Willem Elsschot maar over de reclameman en het literair genie Alfons De Ridder.

De eerlijkheid gebied mij toe te geven dat ik al wel wat gehoord had over de pennenkunstenares die de grondvesten van dit werk legde, Ida De Ridder.
Er gaan namelijk allerlei verhalen rond over deze vrouw...

Ze zou een tiran zijn die als een dictator heerst over de werken van haar vader...
Iemand die leef(t)(de) op de successen van haar vader...
Een vrouw die zich opstelde als erfgename Elsschots zonder daar ook maar op enige manier aanspraak op te maken.


Desondanks zette ik mij aan het lezen, geheel zonder vooroordelen, zoals het een echte journalist betaamt en ik moet zeggen dat ik uitermate positief verrast was.
In het eerste deel van het boek bespreekt Ida haar kinder- en jeugdjaren. De jaren waarin Elsschot ook geboren werd en opgroeide. Wat mij het meest aansprak is dat zij tot op vrij volwassen leeftijd niet wist dat 'die willem Elsschot' haar vader was.
Het feit dat Alfons De Ridder de uitgave van een aantal boeken, waaronder een paar bestsellers, geheim hield voor zijn kinderen bewees voor mij meer dan eens het dagboekelement in de werken van Elsschot.
Je levensverhaal wil je namelijk wel delen (tot in de details in sommige gevallen) met eender wie... zolang die persoon een algeheel onbekende is welteverstaan... Als het echter gaat om personen waar je een hechte band mee hebt lijkt het me begrijpelijk dat men voor de gemakelijke, pijnloze weg kiest, diegene zonder onthullingen of verrassingen.
Je levensverhaal zoals zij het zien.

Volgens mij schreef De Ridder in zijn werken neer hoe hij zich echt voelde onder bescherming van een alter- ego.

S.

Een nieuwe start

Na een tijdlange radiostilte ben ik er weer!

De verhandeling waarmee dit hele avontuur begonnen is, is namelijk afgewerkt, afgegeven en voorgesteld.
Mijns inziens heb ik echter niet helemaal het onderste uit de kan gehaald. Het is namelijk zo dat er een vrij duidelijke opdracht was omtrent de inhoud en toen ik al de 'moetjes' zo compact mogelijk had neergepend telde het werk al maar liefst 36 pagina's.
Ik heb de hele tijd terwijl ik aan het schrijven was met hetzelfde gevoel gezeten

Wat ik hier wil vertellen past hier niet, ik wil voorbij de facts and figures! Ik wil iets toevoegen, iets bijbrengen, niet zoals ik nu gedaan heb een objectief werk maken dat geschikt moet zijn voor mensen die nog nooit van Elsschot gehoord hebben.

Nu heb ik niets tegen objectieve werken, het probleem is gewoon dat objectief over elsschot zowat alles al geschreven is.
Ik wil iets schrijven! Niet samenvatten wat je op google vindt!


Daarom zal vanaf nu de aard van mijn blog enigszins veranderen.

De facts and figures blijven aanwezig maar alleen wanneer ik vind dat die iets bijbrengen aan de visie inzake de mens Elsschot en zijn werk.
Volgende posts zullen dus eerder een soort collumns zijn waarin ik mijn bevindingen, visies en opinie tentoonspreid.

Ik hoop dat de vaste lezers mij hierin begrijpen en natuurlijk hoop ik dat er meer en meer mensen de weg vinden naar mijn blog!

groetjes,
Simon

Alfons De Ridder, Zakenman

Daarnet struikelde ik op het internet over het volgende citaat:

'Maar de grootste advertenties verdienen toch de voorkeur, want dat zijn mensen die vooruit willen en die van mening zijn dat de publiciteit de wereld regeert.'
Uit lijmen(Boorman tegen Laarmans)

Blijkt dat mensen in de zakenwereld zelfs een naam hiervoor hebben: "Elsschot 2.0"

Dit bewijst voor mij dat Elsschot niet volledig onterecht heel zijn leven heeft volgehouden meer zakenman dan schrijver te zijn.
Met elke ontdekking van dit kaliber stijgt mijn fascinatie jegens de mens Alfons de Ridder en de schrijver Willem Elsschot.


Verder nog even over mijn werkzaamheden:
Ik heb ondertussen niet stilgezeten, maar het omzetten van mijn gedachten in tekst is er tot nu toe nog niet van gekomen. Ik beloof dan ook dat ik jullie vanaf 15 december een hoop lekkers zal voorschotelen...

zoals daar zijn :

• een nieuwe biografie
• bespreking van Lijmen, Het been en Kaas
• Vergelijking van voorgenoemde romans met de film Lijmen.
• ...

En tenslotte komt er een groot moment op 5 januari wanneer ik mijn afgewerkt werkstuk zal publiceren.

op 6 januari zal ik dit ook voorstellen voor de klas. Jammer genoeg krijg ik hiervoor slechts een 20 tal minuten... 3 uur zou voor mij ook goed geweest zijn.