De derde "stad van Elsschot"

Toen ik -op zoek naar iets te doen voor een tiener die daar alleen is- binnenstapte in de toeristische dienst van zowat het laatste dorp aan zee, Sint-Idesbald, was het eerste dat mij in het oog sprong (Na de folder van één of ander aquarium natuurlijk dat wel verdacht veel aandacht kreeg, maar dat terzijde.), Was een folder met de titel "Elsschot en de zee".
"Victory is mine"dacht ik.

Dus ik snel naar de folder en kijk waarover hij juist handelt; een tentoonstelling, een voorstelling, een stichting... ?
Maar neen, een Elsschotweek met allerlei activiteiten in oostende (waarvan Sint-Idesbald deelgemeente is én op wandelafstand voor mij!)
Maar plots leek het alsof er iemand aan mijn kraag trok en zei : " Ho, ho jongen... dacht je nu echt dat het zó mooi zou zijn?". Inderdaad, de domper op de feestvreugde, de datum : de week was afgelopen drie dagen voor ik aankwam.

Dan maar snel het foldertje doorgekeken.
Helaas stonden er buiten 3 foto's en alweer de zelfde biografie niet veel in, alleen dat elsschot een villa had gehad in Sint-Idesbald.

Dan maar de hulp inroepen van de ambtenaar van dienst dacht ik, nog steeds wel vrij teleurgesteld. En het beterde er niet op...
Op de vraag :"goededag mevrouw, ik ben Simon Suijkerbuijk en ik ben bezig aan het samenstellen van een werk en een blog over Willem Ellschot en ik zag hier een foldertje liggen, heeft u misschien nog wat meer informatie over zijn band met dit dorp?"
Haar antwoord luidde :" Joa, dad'é ne scriver e ziekers?" en toen ik zei dat er in het foldertje stonde dat hij hier een villa had gehad nam ze een kaartje en zei:" Kween et ni'n ,mo da zoalle ton ìn de Wellem Elsschotloane zin".

Dus ik vertrok...
na 20 minuten gewandeld te hebben zag ik het bordje dat de "Willem Elsschotlaan" aanduidde, ik verhoogde mijn tempo een beetje...
Ik ging ervanuit dat ik het huis wel zou vinden dus ik liep speurend en kijkend naar details de straat helemaal door... en terug... en nog een keer... , tot een man die zijn auto aan het wassen was mij vroeg of ik iets zocht.

"Ja meneer, eigenlijk zoek ik het huis van Willem Elsschot"
"Da goa j'ier ni vin'n , de Willem Elsschotlaan is mo 20 joar gele'e helegd, mo je moe is bij 't rusthus hoan kiken, kpeis dater doar arhes in de buurt doar iet van es."

De man duide het rusthuis ( zowat 5 kilometer verder) op mijn kaartje aan en ik vertrok.

Daar aangekomen wist weer iedereen dat het daar zeker niet was, maar misschien dáár!
Zo werd ik 4 keer rondgestuurd en heb ik heel Sint-Idesbald en een deel van Koksijde gezien.


Dan stel ik mij de vraag:
Hoe durft een dorp zich stad van elsschot te noemen als zijn huis ondertussen platgegooid is, niemand meer weet dan een dat er een willem Elsschotlaan is en zelfs de ambtenaar die daarvoor bevoegd is geen antwoord kan geven , zich stad van Elsschot noemen?!

Mijn conclusie:
Iedereen wil Elsschot, Iedereen kent Elsschot, iedereen heeft ooit elsschot (moeten) lezen.
Maar niemand weet iets over Elsschot...
"zunt" zeggen wij dan!

Elsschot is overal

Luc tuymans

Net hoorde ik in een klein interview met de Belgische schilder Luc Tuymans, waarin hij zijn voorliefde voor en herinneringen aan 'Het Tankschip' van Elsschot beschreef, een wel zeer grijpende beschrijving.
het vermelden waard leek mij...

"...het element dat alles wat groot is bij Elsschot in principe banaal wordt.
En dat net daardoor eigenlijk die ontroering ontstaat."
- Luc Tuymans
Lux(canvas)

The Books...

Ik ben zoal een beetje op zoek gegaan naar boeken, boekjes, tijdschriften over, omtrent en van Elsschot, en tot mijn grote genoegen heb ik hier op mijn bureau toch al een mooie verzameling liggen.

Ik heb :

• Verzameld Werk - Willem Elsschot
  (Villa des Roses, Een Ontgoocheling, De verlossing, Lijmen, Het Been, Kaas, Tsjip, De Leeuwentemmer, Pensioen, Het Tankschip, Het Dwaallicht, Verzen, een verzameling gedichten...) uitgave 2007 bij Athenaeum Amsterdam
• Verzameld werk - Willem Elsschot
  (Villa des Roses, Een Ontgoocheling, De verlossing, Lijmen, Het Been, Kaas, Tsjip, De Leeuwentemmer, Pensioen, Het Tankschip, Het Dwaallicht, Verzen)
  uitgave 1957 ( Eerste uitgave!!!) bij P.N. Van Kampen en Zoon N.V.
• Dwaalspoor, Op zoek naar de waarheid achter 'Het Dwaallicht' van Willem Elsschot - Eric Rinckhout
• Vijftien Veren, Een boeket- uitgave van het W.E.G. (bevat een voorheen onuitgegeven gedicht van Elsschot)
• Nieuwe Kaas, 14 schrijvers schrijven Elsschot (o.a. Lanoye, Hemmerechts, de Coster, Provoost... 'maken Elsschot af') - Uitgave van Dietsche Warande en belfort 2007

Ik ben zeker nog op zoek naar:

• Notities over Willem Elsschot - Simon Carmiggelt
• Interviews met Willem Elsschot
• Het Beeldverhaal Kaas- Dick Matena
• Willem Elsschot, man van woorden- Martine Cuyt
• Ontmoetingen met Willem Elsschot- Simon Carmiggelt
• Willem Elsschot, Brieven- Vic van de Reijt

Aan het werk denk ik dan!

Aan het doodsbed van een kind (uit Verzen)

De aarde is niet uit haar baan gedreven
toen uw hartje stil bleef staan,
de sterren zijn niet uitgegaan
en ‘t huis is overeind gebleven.

Maar al ‘t geklaag en dof gesnik,
zelfs onder ‘t troostend koffiedrinken,
het kon uw stem niet op doen klinken,
noch licht ontsteken in uw blik.

Gij zult wel nimmermeer ontwaken,
want gij bleef roerloos toen de trap
zo kraakte bij de stille stap
des mans, die kwam om toe te maken.

Ziet, lieve mensen, ‘t is volbracht,
Wat gaan wij doen? Wij konden bidden,
dan blijf ik nog wat in uw midden,
gij krijgt toch wel geen slaap vannacht.

En heeft een uwer een ervaren
en hooggeleerd en vruchtbaar brein:
hij zegge mij of ‘t waar kan zijn
dat haar de wormen zullen sparen.

Het omarmend rijmschema (klinkt niet echt toepasselijk)
zorgt wel voor een speciale tempowisseling in elk kwatrijn:
Steeds wordt alles in het midden afgebroken en moet er dan uiteindelijk nog iets rijmend komen

Mooi stijlgebruik in functie van het thema vind ik...