Luc tuymans

Net hoorde ik in een klein interview met de Belgische schilder Luc Tuymans, waarin hij zijn voorliefde voor en herinneringen aan 'Het Tankschip' van Elsschot beschreef, een wel zeer grijpende beschrijving.
het vermelden waard leek mij...

"...het element dat alles wat groot is bij Elsschot in principe banaal wordt.
En dat net daardoor eigenlijk die ontroering ontstaat."
- Luc Tuymans
Lux(canvas)

The Books...

Ik ben zoal een beetje op zoek gegaan naar boeken, boekjes, tijdschriften over, omtrent en van Elsschot, en tot mijn grote genoegen heb ik hier op mijn bureau toch al een mooie verzameling liggen.

Ik heb :

• Verzameld Werk - Willem Elsschot
  (Villa des Roses, Een Ontgoocheling, De verlossing, Lijmen, Het Been, Kaas, Tsjip, De Leeuwentemmer, Pensioen, Het Tankschip, Het Dwaallicht, Verzen, een verzameling gedichten...) uitgave 2007 bij Athenaeum Amsterdam
• Verzameld werk - Willem Elsschot
  (Villa des Roses, Een Ontgoocheling, De verlossing, Lijmen, Het Been, Kaas, Tsjip, De Leeuwentemmer, Pensioen, Het Tankschip, Het Dwaallicht, Verzen)
  uitgave 1957 ( Eerste uitgave!!!) bij P.N. Van Kampen en Zoon N.V.
• Dwaalspoor, Op zoek naar de waarheid achter 'Het Dwaallicht' van Willem Elsschot - Eric Rinckhout
• Vijftien Veren, Een boeket- uitgave van het W.E.G. (bevat een voorheen onuitgegeven gedicht van Elsschot)
• Nieuwe Kaas, 14 schrijvers schrijven Elsschot (o.a. Lanoye, Hemmerechts, de Coster, Provoost... 'maken Elsschot af') - Uitgave van Dietsche Warande en belfort 2007

Ik ben zeker nog op zoek naar:

• Notities over Willem Elsschot - Simon Carmiggelt
• Interviews met Willem Elsschot
• Het Beeldverhaal Kaas- Dick Matena
• Willem Elsschot, man van woorden- Martine Cuyt
• Ontmoetingen met Willem Elsschot- Simon Carmiggelt
• Willem Elsschot, Brieven- Vic van de Reijt

Aan het werk denk ik dan!

Aan het doodsbed van een kind (uit Verzen)

De aarde is niet uit haar baan gedreven
toen uw hartje stil bleef staan,
de sterren zijn niet uitgegaan
en ‘t huis is overeind gebleven.

Maar al ‘t geklaag en dof gesnik,
zelfs onder ‘t troostend koffiedrinken,
het kon uw stem niet op doen klinken,
noch licht ontsteken in uw blik.

Gij zult wel nimmermeer ontwaken,
want gij bleef roerloos toen de trap
zo kraakte bij de stille stap
des mans, die kwam om toe te maken.

Ziet, lieve mensen, ‘t is volbracht,
Wat gaan wij doen? Wij konden bidden,
dan blijf ik nog wat in uw midden,
gij krijgt toch wel geen slaap vannacht.

En heeft een uwer een ervaren
en hooggeleerd en vruchtbaar brein:
hij zegge mij of ‘t waar kan zijn
dat haar de wormen zullen sparen.

Het omarmend rijmschema (klinkt niet echt toepasselijk)
zorgt wel voor een speciale tempowisseling in elk kwatrijn:
Steeds wordt alles in het midden afgebroken en moet er dan uiteindelijk nog iets rijmend komen

Mooi stijlgebruik in functie van het thema vind ik...

The quest for information

Toen ik voor de vierde keer op rij identiek dezelfe biografie las als op al de vorige sites (en bronvermelding ik blijkbaar toch nog niet helemaal ingeburgerd...) begon ik toch te twijfelen.
Was het dan toch waar, wat ze altijd zeiden? ik vond het moeilijk te geloven maar ik moest wel.
Internet heeft niet alle antwoorden!

Elke website die een artikel of een pagina heeft over Elsschot lijkt wel door dezelfde persoon gemaakt te zijn. Keer op keer dezelfde citaten, dezelfde verwijzingen, dezelfde géniale bedenkingen over de relatie tussen de personages en bestaande personen uit de Ridder's omgeving.

Aangezien ik vastbesloten ben hier een waar pareltje
af te leveren ging ik dan maar de analoge toer op.

Het eerste dat mij opviel was de verhouding tussen de hoeveelheid die Willem Elsschot geproduceerd heeft in zijn toch 57 jaar lange carrière als schrijver (800 pagina's) tegenover de hoeveelheid die daarna over hem en over zijn werken is geschreven.
(ik kon thuis al een kleine vierhonderd pagina's over Elsschot vinden en zelfs in de plaatselijke bibliotheek van het 'Dorp' waar ik woon vond ik 2 keer zoveel over als van Elsschot.)

om even te illustreren hoe weinig 800 pagina's is : James Joyce schreef zelden een boek van minder dan 7OO pagina's (Ulysses telt er bijna 900, maar ik geloof toch nog steeds niet dat iemand hem ooit heeft uitgelezen); Of we kunnen misschien het oeuvre van Elsschot eens naast dat van zijn correspondentievriend Louis Paul Boon leggen, hij slaagde erin om in een periode van 35 jaar ongeveer 30 000 pagina's bij elkaar te schrijven!

na een klein rekensommetje brengt ons dat op gemiddeld 0,04 pagina's per dag voor Elsschot (en dan rond ik nog vriendelijk af!) tegenover een gemiddelde van 2,4 voor Boon.
kwantitatief was Boon 60 maal productiever dan Elsschot.

En nu ben ik helemaal geboeid!
Hoe kan iemand die zo weinig geschreven heeft zo lang zoveel stof doen opwaaien? Wat heeft Elsschot dat hem onderscheid?


Maar als het toch een troost mag zijn, Boon eindigde in de verkiezing van grootste Belg op de 22ste plaats... 27 plaatsen voor Elsschot.
Jammer genoeg moest Louis Paul Boon toch nog zijn meerdere erkennen in mensen als Kim Clijsters, Eddy Merckx, Toots Thielemans en Koning Bouwdewijn...

(De commentaar over de websites is van toepassing op alle websites behalve die van het W.E.G. en die van de DBNL, maar een mens wil meer niet waar? ;))

Waarom 'SimonOverElsschot'?

De titel is meer dan een beschrijving van de inhoud,
er zit zelfs een filosofie achter met wortels tot diep in de literatuurgeschiedenis.

Simon Carmiggelt - Notitities over Willem Elsschot
(gepubliceerd door en in opdracht van Peter Loeb,1976)

Mijn naamgenoot schreef een van de bekendste werken over zijn groot voorbeeld!

Ik ben ook Simon, en ik wil ook over Elsschot schrijven!
en zo ben ik, na toch "simonoversimonoverelsschot" geprobeerd te hebben, terecht gekomen bij Simon (suijkerbuijk ende Carmiggelt) over Elsschot(want ik mag, in tegenstelling tot mijn naamgenoot, de heer Elsschot niet tutoyeren...).